"Ik besef nu pas wat een cadeau ik heb gekregen van mijn kinderen. Ik heb bij jou mijn gevoelend mogen uiten en jij hebt die op een fantastische manier neergeschreven. Zo fijn, zo emotioneel, geweldig. Daar kan ik je niet genoeg voor bedanken!"

René kreeg hij van zijn kinderen het schoonste cadeau, voor hem en voor hen. Hij kreeg de gelegenheid & tijd om stil te staan, te mijmeren en te vertellen. Over zichzelf, over zijn belevingen en overwegingen, over zijn liefde, dankbaarheid & dromen. 

Hij vertelde over alle kleine en grootse dingen die zijn dochter nog niet wist. En die hij doorheen de jaren zelf even vergeten was. Hij had het over belevingen en herinneringen die zijn hart weer helemaal vulden. En zijn ogen afwisselend lieten glinsteren en tranen.  Maar het schoonste dat hij vertelde - telkens in andere woorden, meestal tussen de regels door - was dat het leven in al zijn eenvoud het schoonste van al is. Dat wist hij altijd al. Maar, zo besefte hij tijdens het praten, hij vergat het doorheen de goedgevulde dagen.